خودآزمایی سریع آمفتامین

تحریک سیستم عصبی مرکزی، اگرچه دارای اثرات لذت، هوشیاری و مهار اشتها است، استفاده مکرر آن می تواند منجر به اعتیاد شود. علائم مسمومیت شامل تکلم زیاد، سردرد، گیجی، تب بالا، افزایش فشار خون، تعریق شبانه، گشاد شدن مردمک چشم و از دست دادن اشتها است. دوزهای بالای مصرف می تواند باعث اختلالات روانی، اختلالات روانی، مشابه اسکیزوفرنی هذیانی، پارانویا، توهمات شنیداری و هذیان های قربانی شدن شود. استفاده طولانی مدت می تواند منجر به سندرم مغزی ارگانیک شود. خطر ابتلا به فشار خون بالا و سکته مغزی وجود دارد. علائم ترک اعتیاد شامل رکود ذهنی، خواب آلودگی، تحریک پذیری، تحریک پذیری، اضطراب و تمایل به خودکشی است. تاثیر آمفتامین بر سیستم عصبی: آمفتامین یک محرک ناحیه سمپاتیک بین سیستم عصبی مرکزی و سیستم عصبی محیطی است. به نظر می رسد اثر اصلی آمفتامین افزایش فعالیت سیناپسی در سیستم انتقال دهنده عصبی دوپامین و نوراپی نفرین باشد. آمفتامین می تواند باعث آزاد شدن دوپامین از انتهای آکسون شود، مانع استفاده مجدد از آن شود، از ذخیره دوپامین در وزیکول ها جلوگیری کند و از تخریب آنزیمی دوپامین جلوگیری کند. این نوع واکنش با تأثیر بر گیرنده های دهانه سیناپسی باعث تولید دوپامین بیشتر می شود. بسیاری از اثرات آمفتامین ها مشابه اثرات کوکائین است. واکنش های اعتیاد و ترک نیز ممکن است رخ دهد.