خودآزمایی آزمایش سریع HBcAb (طلای کلوئیدی) یک روش ایمونواسی سریع بصری است که برای تشخیص کیفی و استنباطی HBcAb از نمونه های خون استفاده می شود. این آزمایش برای کمک به شناسایی سریع عفونت های ویروس هپاتیت B استفاده می شود. دو روش برای خودآزمایی سریع HBcAb وجود دارد: تشخیص نمونههای خون کامل و پلاسمای سرم.
آنتی بادی هسته ویروس هپاتیت B (HBcAb) آنتی بادی مربوط به آنتی ژن اصلی ویروس هپاتیت B است. این یک آنتی بادی محافظ نیست، اما وجود آن در واقع یکی از شاخص های تهاجم ویروس هپاتیت B است. این شامل سه نوع است: IgM، IgA، و IgG. IgM یک شاخص مهم برای قضاوت در مورد هپاتیت B حاد است و اولین آنتی بادی اختصاصی در خون پس از آلوده شدن بدن به ویروس هپاتیت B است که معمولاً برای 3-6 ماه طول می کشد. اگر تیتر HBcAb IgM همچنان بالا باشد، نشان دهنده این است که بیمار تمایل مزمن به هپاتیت B دارد. اگر تیتر HBcAb IgM در بیماران مبتلا به هپاتیت فعال مزمن B بالا باشد، نشان می دهد که ویروس هپاتیت B به طور فعال در بدن تکثیر می شود. و یکی از شاخص های عفونت پذیری قوی است. HBcAb IgG نسبتاً دیر ظاهر شد و یک آنتی بادی محافظ نیست. آزمایش HBcAb IgG دارای اهمیت تحقیقات اپیدمیولوژیک است.
