شاخص های رایج عملکرد کلیه

عملکرد کلیه به توانایی طبیعی کلیه ها برای دفع متابولیت ها و تنظیم تعادل آب، الکترولیت و اسید-باز اشاره دارد. شاخص های رایج برای تشخیص عملکرد کلیوی عمدتاً شامل کراتینین سرم، اسید اوریک، نیتروژن اوره خون و میزان فیلتراسیون گلومرولی است. هر یک از این شاخص ها و محدوده سالم آنها در زیر توضیح داده شده است.

1. کراتینین سرم (Cr): یک متابولیت در خون، که نقش مهمی به عنوان یک متا اندیکاتور دارد. در عملکرد طبیعی کلیه، تعادلی بین تولید و دفع کراتینین وجود دارد. محدوده طبیعی برای کراتینین سرم 0 است. 5-1.2 mg/dL. بیش از حد طبیعی ممکن است نشان دهنده اختلال در عملکرد کلیه باشد.

2. اسید اوریک (UA): اسید اوریک محصول نهایی متابولیسم پورین است. اگر عملکرد کلیه ضعیف باشد، دفع اسید اوریک کاهش می یابد و در نتیجه غلظت اسید اوریک افزایش می یابد. مقدار طبیعی اسید اوریک در مردان بالغ طبیعی 214-428 میکرومول در لیتر و در زنان 143-357 میکرومول در لیتر است. اگر از محدوده طبیعی فراتر رود، ممکن است بیماری های مرتبط مانند نقرس و سنگ کلیه ایجاد شود.

3. نیتروژن اوره خون (BUN): یک متا اندیکاتور شناخته شده و شاخص عملکرد کلیه. نیتروژن اوره خون طبیعی 3.{3}}.1mmol/L است. هنگامی که عملکرد کلیه غیر طبیعی باشد، دفع نیتروژن اوره خون کاهش می یابد، بنابراین سطح نیتروژن اوره خون افزایش می یابد.

4. نرخ فیلتراسیون گلومرولی (GFR): این شاخص می تواند عملکرد فیلتر کلیه را منعکس کند و یکی از مستقیم ترین و موثرترین شاخص های عملکرد کلیه است. فرمول های محاسباتی که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند فرمول Cockcroft-Gault و فرمول MDRD هستند. GFR معمولی مردان بالغ 90-120ml/min/1.73㎡، و ماده 87-107ml/min/1.73㎡ است. هنگامی که GFR کمتر از محدوده طبیعی باشد، می تواند آسیب کلیه را منعکس کند.

به طور خلاصه، درک محدوده طبیعی شاخص های عملکرد کلیوی می تواند به ما کمک کند تا در مورد سلامت کلیه قضاوت آگاهانه ای داشته باشیم. با این حال، باید توجه داشت که مقادیر طبیعی افراد در سنین و جنسیت های مختلف نیز متفاوت است و برخی شرایط فیزیکی نیز ممکن است بر قضاوت شاخص ها تأثیر بگذارد. اگر احساس ناراحتی می کنید، بهتر است به موقع با پزشک مشورت کنید.