خودآزمایی سریع کوکائین

کوکائین که با نام کوکائین نیز شناخته می شود، نام شیمیایی آن بنزیل آلکالوئید است. بیشتر به شکل کریستال های سفید، بی بو و طعمی تلخ و بی حس است. در پزشکی از آن به عنوان بی حس کننده موضعی یا منقبض کننده عروق استفاده می شود. به دلیل اثر بیهوشی خوب و نفوذ قوی، عمدتا برای بی حسی سطحی استفاده می شود، اما به دلیل سمیت قوی، برای تزریق مناسب نیست. در عین حال، می توان از آن به عنوان یک محرک مرکزی طبیعی قوی استفاده کرد، اما به دلیل اثر تحریک کننده آن بر روی سیستم عصبی مرکزی، منجر به سوء استفاده نیز می شود. از سال 1985، این دارو به یکی از مواد مخدر عمده در سراسر جهان، بیشتر در قاره آمریکا و اروپا تبدیل شده است.
کوکائین اثرات مخربی بر سیستم گوارش، سیستم ایمنی، سیستم قلبی عروقی و دستگاه ادراری تناسلی دارد، به ویژه به عنوان یک هپاتوتوکسین وابسته به دوز، که می تواند منجر به نکروز سلول های کبدی شود. اما بر خلاف سایر داروها، استفاده از مقادیر کم کوکائین یا مواد حاوی کوکائین در واقع می تواند تأثیری در رفع خستگی و بهبود خلق و خو داشته باشد (دوز دقیق هنوز دقیق نیست و دامنه آن به شدت در نوسان است). تحقیقات نشان می دهد که می تواند هدایت عصبی را در بدن انسان مسدود کند، بی حسی موضعی ایجاد کند و با افزایش فعالیت مواد شیمیایی در بدن، مانند دوپامین، قشر مغز و سیستم عصبی مرکزی را تحریک کند. نشان دادن احساسات بالا، بیش فعالی و حتی تمایل به پرخاشگری. تحقیقات بیشتر همچنین تایید کرده است که ساختار و عملکرد نواحی مربوطه مغز پس از مصرف کوکائین دچار تغییراتی می شود.